Riðið er á vaðið með vísukorni sem sungið var á einu af fyrstu ættarmótunum
Ættarrómans (lag - ég vitja þín æska...)
Ég leita í Fellin í feðranna spor
þar sem fegurð og unaður býr.
Ég kem hér um sumar og vetur og vor
hér er vindur svo mildur og hlýr.
hér óx skógur að brún
við hvert skógargerðistún
og þá skóga nú ræktum við enn.
Því vor dugmikla ætt
hefur dafnað og fætt
ótal dreingskaparkonur og menn.
osi